Polecane obiekty

Za przewodnika weÄ˝ ba¶ń, drogowskazem niech będzie marzenie, a SzklarskÂą Porębę ujrzysz nie tylko jako turystyczne miasteczko, połoĹźone w Dolinie Kamiennej, u stóp Gór Olbrzymich czyli uwaĹźanych do końca XVIII w. za jedno pasmo Karkonoszy i Gór Izerskich, ale i przestrzeń, która swymi naturalnymi bogactwami jak i osobistym urokiem rzuciła czar na poszukiwaczy skarbów, hutników szkła, artystów i. kto wie, moĹźe właÂśnie Ciebie.
Stałym mieszkańcem Szklarskiej Poręby i okolic jest Duch Gór zwany Rübezahlem, Krkonošem lub Panem Janem, Rzepiórem. Jego najstarszy wizerunek widniejÂący na wykonanej w 1561 r. mapie ÂŚlÂąska Martina Helwiga ukazuje go jako stwora o koÄ˝lich nogach, lwim tułowiu i lwich łapach, rozdwojonym ogonie oraz orlej głowie z jelenimi rogami.
JakĹźe musiał być strasznym dla węszÂących w jego królestwie szabrowników!
A jednak przybywali doń licznie, a nazywano ich popularnie Walończykami.
To właÂśnie oni wskazywali hutnikom szkła miejsca występowania w okolicy obfitych złóĹź kwarcu, wdzierali się w górski las i wydeptywali w nim dróĹźki, które w przyszłoÂści miały słuĹźyć przybywajÂącym do Szklarskiej Poręby turystom. Marzyli o wzbogaceniu się, by raz na zawsze rozwiÂązać gnębiÂące ich finansowe problemy, zdobyć szacunek i społeczny podziw.
Płukali piasek Złotego Potoku, nieopodal Złotego Widoku zaklinali Chybotek zamykaj±cy ponoć, jak Wieczorny Zamek, wej¶cie do ogromnego skarbca, wietrzyli za ametystami na Hali Szrenickiej, dłubali Złot± Jamę za perlist± kitk± Wodospadu Kamieńczyka.
Złoto i kamienie szlachetne dla napływajÂących od XIX w. do Szklarskiej Poręby artystów nie były juĹź tak cenne, jak jej krajobraz i sposobno¶ć zaĹźywania w nim twórczego odpoczynku. W miejscowoÂści zamieszkali m.in. bracia Hauptmannowie, filozof i pisarz Carl oraz literat Gerhard uhonorowany w 1912 r. literackÂą NagrodÂą Nobla, malarz Hermann Hendrich i pisarz Bruno Wille, z którym Hendrich wybudował nieistniejÂącÂą juĹź dziÂś Halę BaÂśni z cyklem swych obrazów ukazujÂących Ducha Gór. I tak powstała w miejscowoÂści artystyczna kolonia, podobna tym, jakie w duchu romantyzmu wyrastały w całej Europie.
W tym czasie SzklarskÂą Porębę odkryli teĹź dla siebie miłoÂśnicy górskich wędrówek i białego szaleństwa, dla których odwiedziny na szczycie Szrenicy (1362 m), w ÂŚnieĹźnych Kotłach czy u Wodospadu Szklarki naleĹźały do Ĺźelaznego kanonu turystycznych zachowań.
DziÂś do korowodu wędrowców, narciarzy zjazdowych i biegowych, dla których istnieje mnóstwo nartostrad i biegowych tras, doł±czajÂą pasjonaci psich zaprzęgów, jak i rowerzyÂści przemykajÂący po licznych rowerowych ÂścieĹźkach.
Nie brakuje i miłoÂśników czasów minionych, którzy na wysłuĹźonych 100 lat temu nartach i rogatych saniach wraz z osiadłymi w mieÂście twórcami, m.in. Zbigniewem FrÂączkiewiczem czy BeatÂą i Januszem Koneckimi zaczarowujÂą pełnÂą hoteli, pensjonatów, prywatnych kwater i restauracji współczesnÂą przestrzeń Szklarskiej Poręby.